Bio

Ongekuiste versie

Om een kort verhaal lang te maken: het begon allemaal met mijn moeder. Ja hallo, we hebben allemaal een moeder, so what? Nou, die van mij had nogal wat aanbidders en dat was belangrijk voor haar - èn voor dit verhaal.

Een van die aanbidders - een man met onwaarschijnlijk korte ledematen maar een verrijkend verreikende geest, die in een aangepaste auto bij ons op bezoek kwam en waarmee het contact naderhand helaas verloren is gegaan - had haar namelijk mijn verjaardagsdatum ontfutseld. Hij kreeg de geniale ingeving een levensveranderend cadeau mee te nemen: het fantastische boek Spelletjes uit de hele Wereld van Leon Vié, met daarin een prachtig en aantrekkelijk gepresenteerd doe-het-zelf Gobord en intrigerende foto's van geconcentreerd Go-spelende Japanse fabrieksarbeiders, badgasten en geisha's. De afbeeldingen van dit abstracte spel klikten onmiddellijk en naadloos op mijn jeugdige synapsen: Ja! Dit is het!

Bij wijlen Vroom & Dreesmann werd snel een Ravensburger-versie met foutkleurige vlooienspelschijfjes aangeschaft, waarna mijn lieve maar argeloze oppasjes er eerst aan moesten geloven. Bij de denksportwinkel van Ron Admiraal dan de eerste echte Goboekjes gevonden, die in een mum van tijd werden verslonden. Als bonus ging mijn tot dan toe bedroevend matige Engels met zevenmijlslaarzen vooruit, omdat de meeste Go-literatuur alleen in het Engels voorhanden was.

Na een half jaar als 14-jarig autodidactje voor het eerst naar een heuse Goclub in het statige Academiegebouw te Groningen. Destijds maakte het spel een sterke groei door onder studenten van allerhande pluimage, die nog alle tijd hadden voor interessante hobbies. Meteen de eerste partij (uiteraard met maximale voorgift) tegen een van de sterkere spelers gewonnen - en het feest kon beginnen.

Twee maanden later volgde al het eerste toernooi, de Martinicup. Hier werd het vermeende wonderkind door ervaren rotten zonder pardon van het bord geveegd. Uiteindelijk kon ik alleen winnen van de absolute hekkensluiter, die het toernooi met nul punten afsloot en tot mijn onzegbare ontzetting direct na de partij in huilen uitbarstte! Zelfs deze ontwrichtende ervaring bracht mij er niet toe met het spel te stoppen en dat zegt eigenlijk al genoeg.